Αν και ένα θέμα κάτω από την ύπνωση φαίνεται να παίρνει την ιδιαιτερότητα ενός ύπνου προσώπων, είναι πραγματικά πολύ παρατηρητικοί. Η ύπνωση είναι υπερβολικά περίπλοκη για να περιγράψει, δεδομένου ότι κανένας δεν ξέρει αληθινά ότι τι πραγματοποιείται μέσα στο μυαλό του α το θέμα. Τι ξέρουμε είναι ότι ενώ στο κράτος έκστασης το υπνωτικό θέμα γίνεται εξαιρετικά ευεπηρέαστο. Α
η προσοχή του θέματος, ενώ πηγαίνουν στην ύπνωση, στενεύουν κάτω από αργά. Αρχικά, η αίσθηση της θέας χάνεται όπως το θέμα καλείται να κλείσει τα μάτια τους. Λίγα αργότερα αυτό δεν είναι ασυνήθιστα για το υπνωτικό θέμα να χάσει την ολόκληρη συνείδηση του σώματός τους. Αν και ένας-ένας οι αισθήσεις γλιστρούν βαθμιαία μακριά, μια αίσθηση ενισχύεται πραγματικά με τη διαδικασία επαγωγής. Αυτό είναι η αίσθηση της ακρόασης. Ένα θέμα που τίθεται ήχους κάτω από την ύπνωση μπορεί συχνά να ακούσει τους μακρινούς που αυτοί
δεν θα ήταν σε θέση να ακούσει στο κοινό ξυπνώντας κράτος. Αυτό, αναντίρρητος, σημαίνει ότι σε όλη τη διαδικασία το θέμα μπορεί εύκολα να ακούσει όλα που το hypnotist μπορεί να εκφράσει. Όταν αρχίζετε το κράτος έκστασης στους ανθρώπους τακτικά θα διαπιστώσετε ότι επάνω στο ξύπνημα του θέματος, θα σκεφτούν ότι δεν θα μπορούσαν να έχουν τεθεί κάτω από την ύπνωση δεδομένου ότι μπόρεσαν ακόμα να ακούσουν τη φωνή σας. Η αυταπάτη που αυτοί
δεν θα είναι σε θέση να ακούσει η φωνή ότι σας προέρχεται επανειλημμένα από εκείνους τους ανθρώπους που θεωρούν την ύπνωση οι ίδιοι με τον ύπνο. 

Ένα πρόσωπο στο κράτος έκστασης είναι εκπληκτικά ευαίσθητο στην πρόταση. Ένας από τους κύριους λόγους για αυτό είναι ότι, ενώ στο υπνωτικό κράτος, εσείς είναι ακριβώς ικανός να εστιάσει μόνο σε ένα πράγμα τη φορά. Παραδείγματος χάριν, εάν επρόκειτο να σας πω ότι είστε ένα χαριτωμένο ballerina, θα συγκρίνατε αμέσως αυτήν την υπνωτική πρόταση με αυτό που ξέρετε ήδη για να ισχύετε, και, εκτός αν φυσικά είστε ένα ballerina, θα με ελέγατε εγώ μιλάτε τις αηδίες.
το θέμα εντούτοις δεν είναι ικανός να διασκεδάσει τη σκέψη ότι να μην είναι αυτό που έχω προτείνει, όπως η ελλιπής συγκέντρωσή τους λαμβάνεται από τη σκέψη ότι είναι στην πραγματικότητα ένα λεπτό ballerina. Η συνέπεια, όπως επιδιώκεται, άκρες υπαγόμενο hopping στα πόδια τους για να εκτελέσει μια σειρά pirouettes πέρα από το στάδιο. 

Το ανθρώπινο μυαλό διαιρείται σε δύο τόσο ευδιάκριτες περιοχές. Το συνειδητό μυαλό, που είναι αρμόδιο για όλες τις συνειδητές σκέψεις και τις αποφάσεις μας, και το υποσυνείδητο μυαλό, το οποίο συντονίζει την αυτόνομη δραστηριότητά μας. Το μυαλό μπορεί να είναι
καλύτερα χαρακτηρισμένος ως υπολογιστή, υποσυνείδητο ως επεξεργαστής και συνειδητό ως όργανο ελέγχου και πληκτρολόγιο. Το υποσυνείδητο μυαλό μας είναι ένα είδος προστάτη φροντίζει το σώμα μας και μας βοηθά για να συνεχιστεί. 

Αν και υποσυνείδητός μας μπορεί να κάνει τα μέρη των στόχων που συνειδητά να είναι ανεξέλεγκτα, έχει επίσης ένα πολύ στοιχειώδες χαρακτηριστικό γνώρισμα. Κάπου μεταξύ δύο μυαλών μας είναι αυτό που καλούμε κρίσιμο παράγοντα. Αυτό πιθανώς καλύτερα ορίζεται ως μια πόρτα, στην οποία είναι φύλακας. Το υποσυνείδητο μυαλό μας θα επεξεργαστεί τίποτα που το εισάγει ανεξάρτητα από το πόσο περίεργα. Έτσι, εφ' όσον μπορείτε να βάλετε μια πρόταση μέσω της πόρτας την θα υπακούσουν. Αυτό είναι ακριβώς γιατί η ύπνωση λειτουργεί. Την πόρτα του φύλακα μπορεί να ανοίξουν uncaringly ενώ είμαστε κάτω
ύπνωση ή μόνη ύπνωση.